وظایف و مسئولیت های پدر در تربیت فرزند

همچنین در این صورت میتوانید موقعیت اجتماعی مناسبی برای او در جامعه آینده فراهم کنید. به همین علت، در کانون اصلاح و تربیت برای بیستوچهار ساعت شبانهروز مددجویان برنامهریزیشده و برای تمامی فعالیتهای آن­ها زمان مشخصی در نظر گرفتهشده است. کسی با آنها در تماس عاطفی نیست؛ به آنها مهر نمیورزد یا به آنها ابراز علاقه نمیکند و یا خواستههایشان را مورد توجه قرار نمیدهد. آنها میخواهند جهان پیرامون را کشف کنند و خودشان کنترل برخی امور را در دست بگیرند. به این معنا که از ۳ سالگی تا ۷ سالگی، کودک از طریق بازی است که همه چیز را می آموزد و جهان و درون و بیرون خودش را کشف و درک می کند و بین ۵ تا ۷ سالگی است که با «خواندن» و «نوشتن» یا «سوادآموزی» آشنا می شود. برای تربیت و سازندگی کودک وحدت خانه و کودک لازم و ضروری است، چرا که وابستگی کودک به مادر و خانواده از یک سو و آشنایی و وابستگی از سوی دیگر ضرورت دارد تا وحدت بین این دو نهاد پدید آید. مجلسی، 1403ق: ج 103، ص 236، روایت 29، باب 3) «بکوشید همسران هم سطح و هم شأن را برای خودتان انتخاب بکنید و برای پرورش و رشد نطفههای خود بهترینها را برگزینید.» در خبر دیگری آمده است که حسین فرزند بشّار، خدمت امام علیابن موسیالرضا(ع) نامهای نوشت و از آن امام پرسید: ای فرزند رسول خدا!

آیا می دانید: اگر کودک را از امری که بدان راغب است باز می دارید باید همزمان و پا به پای آن چیز دیگری که بدان رغبت دارد متمایل کنید تا ناکامی ، پرخاشگری و لجاجت در او ایجاد نشود؟ آیا می دانید: هیچ چیز بر صحت و تندرستی انسان بیشتر از آن صدمه نمی زند که غذا بر روی غذا تناول شود؟ بر این اساس باید در تربیت فرزندان خود تمایز میان این چهار نوع اتلاف وقت را در زندگی روزمره و در حین انجام فعالیت های فردی و اجتمماعی به ایشان نشان دهیم. شیر دادن، انتخاب نام نیک، تعلیم قرآن، تربیت دینی، تکریم و احترام به اولاد و عدالت میان فرزندان از مواردی است که باید مورد توجه والدین قرار بگیرد.اصولا یکی از روشهای آزمون الهی، آزمون با نعمت است که از این جمله میتوان به آزمون انسانها با فرزندان اشاره کرد. در منابع دینی، از تحقیر که به معنای پست شمردن و کوچک کردن (ر.ک؛ قرشی بنابی، 1377، ج 1: 289) و در اصطلاح به معنای توهین و خوار کردن طرف مقابل است (ر.ک؛ قلعهجی، بیتا، ج 1: 436)، بهشدّت نهی شده است. آیا می دانید: اگر خواهان زبان راستین تربیت هستید باید آن را در رفتار خود بجویید؟

آیا می دانید: تعلیم و تربیت تجربه است، پیش از آنکه علم باشد. خصوصی و فطری است، پیش از آنکه عمومی و اکتشابی باشد. اثرگذاری ” وجود” است، پیش از آنکه انتقال زبانی باشد؟ کشف روش هاست، پیش از آنکه کسب دستورالعمل ها باشد. این روش نتیجه ای معکوس به دنبال دارد، یعنی جز بی اشتهایی، ضعف و بیماریهای گواراشی حاصلی ندارد. برای اینکه فرزندان ما به زندگی عشق بورزند تا آن را درک کنند، تنها یک راه وجود دارد و آن ایمان به خالق هستی است. تکیه بر توانایی های شخص، وسیله ای برای پیشرفت و حرکت اوست. بنابراین، در ادامه به روشهای عاطفی آسیبزا در تربیت با تأکید بر معارف اسلامی و احادیث علوی اشاره میشود و راهکارهایی برای بهبود روابط عاطفی والدین و فرزندان ارائه میگردد. هنگامی که کودکی کار بدی راانجام می دهد و ممکن است با تقئیت منفی یکی از والدین روبرو شود ممکن است به والد دیگر برای جلب توجه مراجعه کند و انتظار داشته باشد که پدر بر خلاف مثلا مادر عمل کرده و کودک را تایید کند. بسیاری از والدین از روی دلسوزی و برای تقویت اشتها و فربه ساختن فرزند خود، دائماً او را به اجبار به خوردن غذاهای پی در پی وادار کنند.

در تربیت کودک اجازه دادن به او برای انجام کارها به صورت مستقل باعث می شود که توانایی و قدرت بیشتری داشته باشد . پس چه نیکوست که آن بخش از نبوغ و خلاقیت را که وابسته به محیط و عوامل آموزشی و تربیتی است برای فرزند خود فراهم سازیم. به عبارت دیگر باید وجودمان موعظه گر نیات تربیتی مان باشد و نه سخنان و الفاظی که به زبان می آوریم. این کار هم باعث شادی و تشویق کودک میشود و هم اینکه باعث میشود شما به اهداف تربیتی خود برسید؛ اما اگر به جای پاداش دادن، مدام فرزند خود را دعوا کنید که چرا فلان کار انجام نمیدهد، او برای هیچ وقت دیگر هم آن را کار انجام نخواهد داد! اگر خواهان سرنوشتی سازنده و پربار برای فرزندان خود هستید، به جای اندوختن ثروتهای مادی ،اندیشه های آنان را بارور سازید. فرزندان ما تا چه اندازه این گونه فضائل را بدست آورده اند؟ آیا می دانید: ادیسون معتقد است که یک فرد نابغه یک درصد از نبوغ خود را از طریق الهام غیبی و نود و نه درصد آن را از راه تلاش و رنج طاقت فرسا بدست می آورد؟ آیا می دانید: اگر آدمی را شادی و نشاطی در دل می آیدجزای آن است که کسی را شاد کرده است و اگر غمگین می شود، لابد کسی را آزرده و یا غمگین کرده است؟

دیدگاهتان را بنویسید